[fullwidth background_color=”” background_image=”” background_parallax=”none” enable_mobile=”no” parallax_speed=”0.3″ background_repeat=”no-repeat” background_position=”left top” video_url=”” video_aspect_ratio=”16:9″ video_webm=”” video_mp4=”” video_ogv=”” video_preview_image=”” overlay_color=”” overlay_opacity=”0.5″ video_mute=”yes” video_loop=”yes” fade=”no” border_size=”0px” border_color=”” border_style=”” padding_top=”20″ padding_bottom=”20″ padding_left=”” padding_right=”” hundred_percent=”no” equal_height_columns=”no” hide_on_mobile=”no” menu_anchor=”” class=”” id=””][two_third last=”no” spacing=”yes” center_content=”no” hide_on_mobile=”no” background_color=”” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” background_position=”left top” hover_type=”none” link=”” border_position=”all” border_size=”0px” border_color=”” border_style=”” padding=”” margin_top=”” margin_bottom=”” animation_type=”” animation_direction=”” animation_speed=”0.1″ animation_offset=”” class=”” id=””]

Ik ben superblij want voor het eerst in de (korte) geschiedenis van Keukenrevolutie heb ik een guestblog. Nu we het toch over suikervrij leven hebben, kon ik het niet nalaten het verhaal van Lin (Linda Corstjens, je kan altijd een kijkje nemen op haar site Life Art) met jullie te delen. En tenslotte is er niemand beter geplaatst om dat te doen, dan Lin zelf, die ook een begenadigd schrijver is.

Lin is een lieve vriendin van Johan en mijzelf die net als ik gepassioneerd is door gezonde voeding. Samen met haar gezin eet zij al jaren (bijna 100%) suikervrij. Ook hun zoontje eet zo goed als geen suiker. Voor veel gezinnen lijkt dit misschien onmogelijk. Suiker is overal en kinderen worden er dan ook voortdurend mee geconfronteerd. Hoe kan je dit volhouden? Jij hebt er nu misschien bijna een suikervrije maand opzitten, maar zij doen dit jaar in jaar uit.

Zijn het misschien wat rare mensen? Een beetje vreemd van de wereld? In tegendeel, zij reizen de wereld rond, staan open voor allerlei avonturen en nieuwe inzichten en zijn heel erg leuke en vrijgevige mensen. Al moet ik natuurlijk toegeven dat ze wel uitzonderlijke mensen zijn.

Ik hoop dat Lin’s verhaal jou kan motiveren om vanaf nu, niet alleen deze maand, maar ook in de toekomst veel bewuster met suiker om te gaan. Dat het kan, dat bewijst Lin elke dag opnieuw!

[/two_third][one_third last=”yes” spacing=”yes” center_content=”no” hide_on_mobile=”no” background_color=”” background_image=”https://keukenrevolutie.be/wp-content/uploads/2016/02/lin-1.jpg” background_repeat=”no-repeat” background_position=”left top” hover_type=”none” link=”” border_position=”all” border_size=”0px” border_color=”” border_style=”solid” padding=”” margin_top=”” margin_bottom=”” animation_type=”0″ animation_direction=”down” animation_speed=”0.1″ animation_offset=”” class=”” id=””][/one_third][one_full last=”yes” spacing=”yes” center_content=”no” hide_on_mobile=”no” background_color=”” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” background_position=”left top” hover_type=”none” link=”” border_position=”all” border_size=”0px” border_color=”” border_style=”” padding=”” margin_top=”” margin_bottom=”” animation_type=”” animation_direction=”” animation_speed=”0.1″ animation_offset=”” class=”” id=””][title size=”2″ content_align=”left” style_type=”default” sep_color=”” margin_top=”” margin_bottom=”” class=”” id=””]Plots suikervrij.[/title]

Toen Sylvianne van Keukenrevolutie mij vroeg iets over ons (vrijwel) suikervrije gezinsleven te schrijven, dacht ik meteen aan de tijd voordat ik een gezin had. Ik deed toen namelijk een bijzondere ontdekking, waarover snel meer..

Er was eerder een tijd waarin ik behoorlijk wat suiker at (en sloten koffie dronk en behoorlijk wat wijntjes ook trouwens). Dit was bijvoorbeeld tijdens mijn full power internationale carrière in de modewereld. Ik had er een soort van ‘natuurlijke’ behoefte aan. Heerlijk, zo’n snickers bij de koffie in de middag, wanneer ik een dipje kreeg na de lunch en toch nog even door moest (en wilde!). De wijntjes tijdens de vele etentjes met collega’s en andere zakenpartners waren ook zeer welkom. Het ontspande me, in dagen van hard werken, veel vliegen en weinig slaap.

Toen ik vervolgens stopte met mijn drukke job en anderhalf jaar met mijn vriend ging reizen in Azië, kwam ik er na een tijd achter dat ik eigenlijk helemaal niet meer snoepte en slechts zeer zelden nog alcohol gebruikte.

Hoe was dit gekomen??!!

Wat maakte het voor mij gemakkelijk om geen suiker te consumeren? En wat maakte dat ik er eerder niet van af kon blijven?

Ik heb hier sinds onze terugkomst in Europa zes jaar geleden veel onderzoek naar gedaan. Zeker toen zich in mijn schoot het grootste wonder van onze wereld voltrok; het ontstaan van een nieuw mensje. Ik wilde weten wat ervoor zorgde dat ik tijdens onze reis vele malen gezonder at dan in de tijd daarvoor. En gelukkiger was ook. Het zou een ware levenskunst zijn vond ik om hier in het Westen even gezond en gelukkig te blijven als ik daar was.

Wat ik ontdekte:

Ten eerste at ik in Azië zeer lokaal. We verbleven veelal bij de lokale bevolking en aten met hen mee. Het langst trokken we door India en Nepal, waar we veel volle granen aten. In de ochtend in de vorm van een pap, zoals bijvoorbeeld haver-, gierst- of rijstpap, met soms wat vruchten of noten uit de streek. In de middag en avond stond rijst met groenten en peulvruchten op het menu, met een pickle (een gepekelde groente) en soms wat brood. Af en toe ook een dessertje, maar zeker niet elke dag. Het eten was steeds anders en altijd smaakvol.

Op het traditionele Indiase en Nepalese bord zijn alle zes smaken vertegenwoordigd (zoet, zuur, zout, bitter, scherp, wrang), waarbij zoet een centrale functie heeft als meest voedende smaak van de zes.

Pas toen mijn vriendin, die ons na een jaar vanuit Nederland kwam bezoeken, vroeg of ze nog wat lekkers voor me mee zou nemen, kwam ik erachter dat ik werkelijk nergens behoefte aan had. Niet aan mijn lievelingspralines, niet aan een lekkere fles wijn, niet aan kaas! Dit verraste haar mateloos, en zo ook mijzelf. Ik was onbedoeld afgekickt van suiker, kaas en alcohol. Het schudde me wakker.

Wat leerde de gebalanceerde voeding in India en Nepal mij nu? Een mens heeft zoet nodig! Zoet is de smaak waar onze grootste behoefte naar uitgaat. Gewoon stoppen met snoepen en verder niks aan je dieet of levenswijze aanpassen zou dus voor velen een erg moeilijke, misschien zelfs onmogelijke taak zijn.

Volle granen, zoete groenten, peulvruchten en af en toe wat fruit zorgen ervoor dat onze behoefte aan zoet vervuld wordt. En dat is wat er bij mij gebeurde toen ik in Azië was. De zoete smaken die ik daar at waren niet zo opvallend aanwezig, zoals bij het eten van een stuk chocolade of het drinken van een milkshake, maar kwamen langzaam tijdens het kouwen in mijn mond naar boven. Dat is ook meteen hoe je een goede of een slechte suiker kan herkennen. Is een smaak direct zoet in je mond.. ‘alarmbelletje!’. Wordt het zoet nadat je er even op hebt gekouwd… perfect!

Onze zoon is inmiddels vier jaar en wordt bijna volledig suikervrij opgevoed. Wij hebben dan ook niets dat suiker bevat in huis. Dat wil niet zeggen dat we op een verjaardag waar een zelfgebakken taart met suiker op tafel staat altijd neen dankuwel zeggen. Maar op de een of andere manier werkt het aanstekelijk. Steeds meer mensen in onze omgeving bieden een suikervrij alternatief aan en dat stemt me gelukkig.

En daarom wil ik eindigen met zo’n geweldig alternatief en een to-die-for recept met jullie delen!

10 Survival tips!

Maar voor de dappere lezers die het zien zitten een (meer) suikervrij leven te gaan leven, eerst nog even mijn tien gouden survivaltips:

1. Mijd de supermarkt zo veel mogelijk (waar suiker je overal om de oren vliegt), koop in de plaats bij de bio winkel, groenteboer, op de markt.

2. Doe het samen! Wanneer je in gezelschap woont is het heel fijn wanneer je met meer beslist geen suiker meer te eten. Wanneer er toch chocopasta, hagelslag, gesuikerde confituur enz. op de ontbijttafel staat is het – zeker in het begin – wel heel moeilijk ervan af te blijven. Wanneer je alleen woont is bijvoorbeeld het hebben van een vriendin die dezelfde moedige stap heeft genomen, fijn op moeilijke momenten. Je kan elkaar bellen en gewoon even zagen in plaats van een reep chocolade uit de kast te trekken : ).

3. Kook zelf! Plan tijd in om te koken. Ik maak er echt een prioriteit van en spendeer gemiddeld anderhalf uur per dag in de keuken. Doordedweek meestal een uur, in het weekend en vrije dagen langer. Lekker en gezond eten is een van de hoogste prioriteiten in ons gezin. En goed werk heeft tijd nodig. Ja, dit betekent inderdaad dat ik andere dingen soms laat.

4. Zorg dat je genoeg goed zoet eet, zoals in volle granen, peulvruchten (bonen, linzen), zoete groenten (ajuin, wortel, pompoen, pastinaak, etc.). Gebruik rijststroop (of rijstmalt) om te zoeten. Ook volwaardige maïsstroop en gerststroop zijn gezonde, onschadelijke zoetmiddelen. Je vindt ze in de biowinkel. Honing, ahornsiroop, agavesiroop, suikerbietstroop, dadelstroop en geconcentreerde vruchtensappen kan je met mate gebruiken.

5. Mijd chemische zoetmiddelen, zoals aspartaam. Dit is zo mogelijk nog schadelijker voor je dan geraffineerde suiker. Zorg dat je geen van beide in huis hebt.

6. Zorg voor voldoende onspanning in je leven. Ga de natuur in, ga wandelen of fietsen, doe aan yoga of meditatie.

7. Durf ‘neen, dankuwel’ te zeggen. Dat is in het begin moeilijk. Zeker als de mevrouw van de bakker met de liefste glimlach van de wereld en de beste intentie aan je kleine kabouter vraagt of hij misschien een lolly wil. Maar het wordt gemakkelijker, echt!

8. Volg eens een suikervrije kookles. Ik kan de lessen van Viviane van Dyck en het Oost West Centrum in Antwerpen aanbevelen, maar er zijn er nog meer. Het helpt je op weg en je gaat naar huis met recepten die je al eens gemaakt en geproefd hebt!

9. Geef jezelf de tijd om te wennen aan de smaak van het eten zonder suiker. Suiker legt je smaakpapillen lam. Je proeft dus veel minder goed wanneer je suiker eet. In het begin is een koekje zonder suiker dus behoorlijk smakeloos. Dit verandert naarmate je went aan suikervrij eten. Na een tijdje is iets met de gemiddelde hoeveelheid suiker erin zelfs echt niet lekker meer! Daarnaast is suiker ook gewoon dodelijk verslavend. Het duurt eventjes voordat je lichaam zich heeft aangepast aan het missen van een dagelijkse dosis suiker. Na één tot drie maanden zou het al goed moeten gaan. Blijft de behoefte, dan mis je iets in je dieet of je leefstijl (bijvoorbeeld voldoende ontspanning en natuur).

10. Minder je consumptie van dierlijk eten en teveel zout. Wanneer je gewoon bent vlees te eten of veel zout in je eten te gebruiken, geeft dit een extreme lichamelijke reactie. Het zorgt namelijk voor een sterke samentrekkende beweging die je lichaam zo snel mogelijk wil compenseren. Hierdoor ontstaat vrijwel direct een sterke behoefte aan bijvoorbeeld suiker of alcohol, omdat dit een sterk ontspannende werking heeft. Het klinkt misschien een beetje raar, (maar is wel waar : ); Wanneer je minder vlees eet, zal je ook minder behoefte hebben aan suiker.

En tot slot deel ik nog dit ongelooflijk lekker recept, voor de snoepers onder ons. Het is een koekje zonder suiker, maar echt lekker zoet!

Recept. Gemberkoeken:

Ingrediënten

* ½ kop amandelmeel

* ¼ kop havermout of fijne havervlokken

* 1 theelepel bakpoeder

* ¼ theelepel zuiver zeezout

* 1 theelepel gemberpoeder

* ¼ kop ontgeurde zonnebloemolie of maïskiemolie (mag zelfs nog iets minder zijn)

* ½ theelepel vanillepoeder

* ½ kop rijststroop met een afgestreken eetlepel gembersap* vermengd

* gembersap maak je door gemberwortel met schil en al te raspen met een fijne rasp en er vervolgens met je hand het sap uit te knijpen.

Werkwijze:

Verwarm de oven voor op 160°. Maal de havermout of fijne havervlokken in een vijzel tot meel. Doe samen met het amandelmeel, bakpoeder, zuiver zeezout en gemberpoeder in een kom en meng goed door. Doe in een andere kom de olie, vanillepoeder en rijststroop met gembersap. Meng ook deze goed door en meng dan de natte ingrediënten voorzichtig door de droge. Het wordt een vrij stevig beslag.

Leg op twee of drie bakplaten een laag bakpapier. Maak kleine bolletjes en leg deze met een flinke afstand van elkaar op de bakplaat (er kunnen er maar vier of vijf op een bakplaat van een gemiddelde oven). De koekjes lopen uit tot ze heel dun zijn en hebben dus veel ruimte nodig.

Bak ze vervolgens 12 tot 15 minuten in de oven. Echt niet langer. Check na 10 minuten even of ze niet te bruin worden. Ze zijn nog heel zacht als ze uit de oven komen, maar al bruin genoeg. Na een kwartiertje zijn ze afgekoeld en heerlijk knapperig geworden. Dan kan je ze voorzichtig van het bakpapier halen.

Geniet!

[/one_full][/fullwidth]